szukaj w artykułach redakcyjnych
polski      english 

Strona główna

Kalendarium

O bazie

Szukaj w bazie danych

Centrum

Logowanie



SZCZEGÓŁY WYBRANEGO REKORDU



Przejdź do wydarzenia

Płeć (1,2,3,4,5) M
Imie (1,3,4,5) Eliezer
(2) Eleizer
Nazwisko (1) Geler
(2,3,5) Geller
(4) Geller,Geler
Ur. (data opisowa) (1,2,3,4,5) 1918
Zm. (data opisowa) (1,2,3,4) koniec 1943
(1,2,3,5) 1943-1944
Miejsce urodzenia (1,2,3,4,5) Opoczno
Miejsce śmierci (1,2,3) Oświęcim
(1,3,4,5) Auschwitz
Życiorys (1) Członek Gordonii. Ukrywa się wraz z innymi bojowcami ocalałymi z powstania w getcie w fabryce klisz celulojdowych na Pradze (Aleja 11 Listopada). Po pożarze strychu fabrycznego, poparzony, zdołał uciec. Znalazł się w "Hotelu Polskim".
(2) Kierował Gordonią- młodzieżową organizacją syjonistyczną w getcie w-skim. Był żołnierzem wojska polskiego.Był jednym z organizatorów powstańczego ruchu żydowskiego. Wydawał czasopisma i organizował kibuc i seminarium GORDNII W czasie powstania był dowódcą jednego z oddziałów walczących na terene warsztatów Tebensa. Przeżył powstanie ale zginął w Oświęcimiu
(3) Jeden z dowódców ŻOB. Dowodził oddziałem walczącym podczas pierwszych w getcie starć w czasie II akcji. Podczas powstania dowodził ośmioma oddziałami w Centralnym Getcie, w rejonie Nalewek, Miłej, Gęsiej i Zamenhofa. Jego oddział walczył przy Lesznie 76. 29-04-43 wyprowadza ok. 40 bojowców na aryjską stronę. Ukrywał się m.in. w fabryce celuloidu na warszawskiej Pradze. W listopadzie 1943 kryjówka, pełna materiałów wybuchowych, staje w płomieniach: z sześciu bojowców udaje się uciec i przeżyć tylko Gellerowi. Władka spotyka go ponownie latem 1943 w niesławnym Hotelu Polskim.
(4) Absolwent Wyższej Szkoły Handlowej w Łodzi, aktywny działacz Gordonii. W kampanii wrześniowej brał udział w bitwie pod Kutnem. W drugiej połowie 40, podobie jak wszyscy polscy żołnierze Żydzi, został zwolniony z obozu i przeniesiony do getta warszawskiego. Był inicjatorem i redaktorem gazety Gordonii "Słowo Młodych", która docierała również do innych gett. W 1941-42 jako Jan Kowalski jeździł do gett na Sląsku i organizował tam grupy oporu. Utrzymywał kontakt z biurem Histadrutu w Genewie. Uczestniczył w akcji zbrojnej w getcie w styczniu 43. W powstaniu był komendantem dziewięciu (ośmiu?)grup bojowych na terenie szopów Toebbensa i Schultza. Getto opuścił kanałami 29 kwietnia 43 i razem z innymi bojowcami ukrywał się na strychu fabryki błon fotograficznych przy ul 11 Listopada. Kiedy 24 maja wybuchł tam pożar, Eliezer, poparzony i ranny zdołał jednak uciec. W lecie 43 został wysłany razem z innymi Żydami, posiadaczami zagranicznych paszportów, do obozu w Bergen Belsen. Stamtąd z grupą 1800 Żydów przewieziony do obozu w Bergau koło Drezna, następnie 21 X do Auschwitz. W jakiś czas później został tam zamordowany.
(5) członek ŻOB, poszedł do Hotelu Polskiego latem 1943, bo był poparzony [pożar w fabryce na Pradze, gdzie się ukrywał] i został poznany w szpitalu - wersja Edelmana
Instytucje (1,2,3,4,5) działacze
Źródło (1) Helena Rufeisen-Schűpper "Pożegnanie Miłej 18. Wspomnienia łączniczki Źydowskiej Organizacji Bojowej"
(2) Adolf Berman "Wos der gojr hot mir baszert. Mit jidn in Warsze 1939 - 1942 [Co mi przeznaczył los. Z Żydami w Warszawie]"
(3) Władka Meed "On Both Sides of the Wall. Memoirs from the Warsaw Ghetto"
(4) Anka Grupińska "Po kole. Rozmowy z żydowskimi żołnierzami"
(5) Marek Edelman "Relacja 301-5002; w Archiwum ŻIH"
Komentarz do źródła (1,2,3,4) Rufeisen-Schűpper, Helena Pożegnanie Miłej 18. Wspomnienia łączniczki Źydowskiej Organizacji Bojowej
(2,3,4,5) Edelman, Marek relacja 301-5002



Drukuj rekord Wyślij rekord
Copyright © 2011 Centrum Badań nad Zagładą Żydów
wykonano ze środków
Ford Foundation grant No 1015-1739 oraz The Fund for support of Jewish Institutions or Projects outside Norway
realizacja informatyczna: